Çocuğun  fiziksel ve zihinsel gelişimi çevrenin uyarıcı niteliği ile sıkı ilişki içindedir.
Uyarıcı ortam sadece çevredeki fizik koşulların yeterliliği sağlıklı beslenme ve bakımı ve oluşu yada oyuncak vb.  araçların elde edilebilirliği ile açıklanamaz.

            Aile ortamında annesiyle ve ailesindeki diğer bireylerle sıkı duygusal sosyal etkileşim içinde  bulunan çocuk,belli bir zaman sonra yaşıtlarıyla bir araya gelme oyun grubuna katılma ihtiyacı duyar .Giderek artan bir sosyalleşme eğilimi ve oyuncaktan çok arkadaş ve grup etkinliklerine yöneliş görülür.

          Grup   eğitimi   ailenin   sunduğu    sınırlı  olanakları zenginleştiren,    çocuklara  gerek   fizik,   gerekse   zihinsel   ve   sosyal    gelişimleri    açısından   daha   yeterli   bir   ortam   sunan   eğitsel   ve   sosyal   bir   etkinliktir.Öğrencilere   yaşamları    boyunca    gerekli    olan    özbakım   becerilerini,    birtakım    sosyal    becerileri    kazandıran   ve    öğreten   bu   etkinlik,   çocuklarda   uygun    davranışlar    geliştirme    açısından   da    büyük     önem   taşır.
          Grup    eğitiminin   sosyal, zihinsel    ve   dil  gelişimi   alanlarında    olumlu    etkilerinin   olduğu    şüphesizdir.

Grup   Eğitiminin    Sosyal    Gelişim   Üzerindeki   Etkileri:

             Grup    eğitimi   esnasında    çocuğun   olumlu     davranışları    geliştirilir,  yenileri   kazandırılır,   bazı   olumsuz   tavır    alışların  ise    çeşitli   eğitsel   yöntemlerle   gücü    ve   görülme     sıklığı   azaltılmaya    çalışılır.
              Grup    eğitiminin;    çocuğun   özgüvenini   ve   merak     duygusunu    artıran,  çevreye   daha   dönük   olmasını   sağlayan,  bağımsızlık   duygusunu   ve   liderlik   fikrini  geliştirici    olması    gibi    faydaları    vardır. Bu    bağlamda    sosyal   ilişkileri   olumlu   gelişen   çocuklarda    paylaşma   ve   birlikte   çalışma   eğilimi    artar.Diğer    bireylerle   olumlu   ilişkiler    kurar.Diğer   yaşıtlarına    göre  iyi    alışkanlıklar    ve  davranışlar    kazanır.Sinirsel   eğilimi   azalır.
             Grup   eğitimi   etkinlikleri,   çocuğun      kendine    yetmesini  ve   yönetmesini   sağlayacak    yaşantılarla    zenginleştirilmelidir.Saygılı   bir   yaklaşım   içinde,   çocuğun,   bireysel   ihtiyaçlarını   kendi    kendine   karşılamasına  olanak   tanınmalı;ona,   grup   içi   etkinlik   ve   oyunlarda,   seçme,   katılma  istekleri   doğrultusunda    hareket    etme   özgürlüğü    verilmelidir.Çocuk   yardım    istemedikçe,ona   yardım   etmekte    acele   edilmemeli,her  yardım    isteği    de,    öğretmenin   duruma   el   koymasıyla    cevaplandırılmamalıdır.Çocuk   içinde    bulunduğu     toplum    yaşamının   ilke   ve    kuralları    çerçevesinde,   başkalarının   özgürlüğünü   zedelemeden,  bağımsız   yaşamayı,   arkadaş    grupları    içinde    kolaylıkla    öğrenir.Bağımsızlık    çabalarında   sevgi    önemlidir,   güven   verir.Ancak   bu   sevgi,onun,   kendi   çabalarıyla    çevresine   uyumunu   engelleyici   olmamalıdır.
Günlük    yaşam   içinde,   çevreye   uyumu   kolaylaştırıcı   temel    alışkanlıklar,   grup   eğitimi   etkinliklerinde    pekiştirilmelidir.Kendini     ve    çevresini    temiz   tutma;     bu    konuda    başkalarıyla    yardımlaşma;  hastalıklardan   korunma;   oyun   araçlarını   ve   el   becerileriyle    ilgili   malzemeleri   kullandıktan   sonra   yerine   koyma;   günlük   programa    uyma   vb.   alışkanlıklar,   öğretmenin   ödüllendirme-pekiştirme   mekanizmasını   yerinde   kullanımıyla   oluşturulur.

Grup   Eğitiminin    Dil    Gelişimi    Üzerindeki   Etkileri:

             Grup   eğitimi   etkinlikleri   içinde   konuşmayı   uyarıcı   rol   oynayanlar;  açık   hava   oyunları,  çeşitli   resimlerin   anlatılması   gibi   etkinliklerdir.Evcilik   oyunu,bloklar,renkli   kalem   ve  oyun   hamuru   ile   yapılan   çalışmalar,  resim   yapma,  makasla   kesme    gibi    etkinlikler   de   dil   gelişimini   etkileyen    faaliyetlerdir.
            Düzenlenen    öğretim   yaşantıları,çocuğun   kullandığı   ve  anladığı   kelime   hazinesini     zenginleştirici   olmalıdır.Dilini   doğru   kullanma   işleminde,   doğrulama-pekiştirme    yöntemi   kullanılmalı,   çocuğa     sık   konuşma,    düşüncelerini   açıklama   olanakları   sağlanmalıdır.Öğretmen   konuşmasında,    kelimeleri   doğru   ve   tam   olarak   kullanmalı;   çocuğun   dil   gelişiminde   iyi    örneklerle   karşılaşmasının   önemine    bilinçli   olmalıdır.

Grup   Eğitiminin    Zihinsel   Gelişim   Üzerindeki   Etkileri:

           Çocuğun   zihin   gelişimi   ister   evde,   ister   okulda    olsun;   onun    çevresinin    uyarıcı    zenginliği    ölçüsünde    gerçekleşecektir. Grup    eğitiminin,    özellikle,    çevresinde   fazla   uyarıcı    zenginliği   bulunmayan    çocukların   zihinsel     gelişimleri   üzerinde   olumlu   etkileri   vardır.Sınıf    ortamı,aile   ortamından   daha   uyarıcı,   çocukların   ilgi   ve   öğrenme   güdülerini   daha   koruyucu  olduğu,sağlıklı   ve  dengeli    bir   yaşam   düzeyini   sağladığı   ölçüde  çocukların    zihinsel   gelişimlerini   olumlu    yönde   etkileyecektir.
         Grup   eğitiminin   yapıldığı    sınıfın  fiziki   özellikleri,   grup   eğitimi   esnasında   yapılan   etkinlikler   ve    öğretmenin   tutumu  da   grup   eğitiminin    verimini   etkileyecek   unsurlardır. Grup   eğitimi    yapılan   bir   sınıfın   eğitim   yapılan   grubun   özelliklerine   uygun   olmalı,  ısı   ve   ışık   yeterli   düzeyde    olmalıdır. Grubun    öğretmeni   ise   yeterli   bilgi   ve   donanıma   sahip  olmalı,  çocuklarına   gerekli   ilgi,   sevgi,  hoşgörü    ve   sabrı   gösterebilmelidir.
        Gün   boyu   birbirini   izleyen   olaylar   dizisi    ve  etkinliklerde,çocuğun    soru   sorma,    bilgileri    toplama,tartışma,   organize    etme   ve   genelleme   becerilerini    pekiştirici   bir   tutum   içinde   hareket   edilmelidir.Çocuğun,   gelecekteki   akademik   başarısının   sağlam   temelleri,  ancak,  bu   tür   yaşantılarla     atılabilir.
        Programlarda,  nesnel   dünyanın   sınıflandırmasını   kolaylaştırıcı;  renk,   sayı,   az-çok,    küçük-büyük,    uzak-yakın,  uzun-kısa   vb.   kavramların    temelini   oluşturucu   etkinliklere,   uygun   araçlar   geliştirilerek,   yer   verilmelidir.Duyuların   etkin   kullanımı,  dikkat   süresinin  uzatılması  ve  doğru   algılama   üzerinde   önemle   durulmalıdır.Etkinliklerde,  gözden   kaçan,   fakat   sonucu   etkileyici   ipuçlarına     dikkat   çekilerek,   akıl   yürütme   işleminde   gerekli  rehberlik    yapılmalıdır.Bu   rehberlik,    sonucun    ya  da   çözümün,   çocuk  tarafından   keşfedilmesini   sağlayacak   bir   duyarlılıkla     yönetilmelidir.